گزیده نظرات منتقدان درباره «اسنودن» اولیور استون

گاردين- بنجامين لي: بر روي كاغذ، داستان ادوارد اسنودن فرصت ابراز عصبانيت را براي اوليور استون فراهم مي‌آورد تا جايگاه خود را بازيابد و دوباره به توانايي‌اش در برانگيخته كردن و به چالش كشيدن تماشاگر ايمان بياورد. او از دو كتاب براي ساخت فيلم خود كمك گرفته است، يكي نوشته پروفسور روسي، آناتولي كوچرانا و ديگري خبرنگار گاردين، لوك هاردينگ. او حتي با خود اسنودن هم مشورت كرده تا از تسلط حداكثري بر داستان اطمينان يابد. اما اگر خودتان جست و جويي كنيد، در همان دقايق ابتدايي فيلم متوجه خواهيد شد كه استون مشخصا مرد انجام اين كار نيست. 
گزيده نظرات منتقدان درباره «اسنودن»
گاردين- بنجامين لي: بر روي كاغذ، داستان ادوارد اسنودن فرصت ابراز عصبانيت را براي اوليور استون فراهم مي‌آورد تا جايگاه خود را بازيابد و دوباره به توانايي‌اش در برانگيخته كردن و به چالش كشيدن تماشاگر ايمان بياورد. او از دو كتاب براي ساخت فيلم خود كمك گرفته است، يكي نوشته پروفسور روسي، آناتولي كوچرانا و ديگري خبرنگار گاردين، لوك هاردينگ. او حتي با خود اسنودن هم مشورت كرده تا از تسلط حداكثري بر داستان اطمينان يابد. اما اگر خودتان جست و جويي كنيد، در همان دقايق ابتدايي فيلم متوجه خواهيد شد كه استون مشخصا مرد انجام اين كار نيست.  براي فيلمي كه داستانش در طول 13 سال گذشته اتفاق مي‌افتد، «اسنودن» معمولا اين حس را بوجود مي‌آورد كه  در اواسط دهه 90 ميلادي ساخته شده، با موسيقي‌اي كه درخور فيلم‌هاي تلويزيوني است و زنجيره‌اي از انتخاب‌هايي كه در نهايت باعث مي‌شوند ماجراي امروز شبيه به چيزي از گذشته شود. ديويد فينچر در «شبكه اجتماعي» موفق شد كدنويسي را تبديل به پروسه‌اي تعليق آميز كند، اما تلاش استون در ايجاد جذابيت از طريق تايپ كردن اساسا به همان منفجر كردن فضاي اطراف‌اش با موسيقي تكنو شباهت دارد. تقريبا تمام انتخاب‌هاي استون به هدف خلق نمايشي قراردادي‌تر از زندگي اسنودن شكل گرفته‌اند و در نتيجه بيشتر صحنه‌هاي فيلم او حس يك سازه بي‌روح را دارند.
ويلج وويس- بيلگه ابيري: كارمند سابق سيا كه در سال 2013 از برنامه نظارت جهاني دولت آمريكا پرده برداشت در اين فيلم توسط جوزف گوردن-لويت در نقش يك نِرد ساكت و متفكر بازي مي‌شود؛ او براي ارتش يا عمليات زميني مناسب نيست اما وقتي پشت يك كيبورد مي‌نشيند در قلمرو تحت سلطه خودش است. در «اسنودن» از سبك سازي فيلم‌هاي اول استون خبري نيست. فيلم در زمان جلو و عقب مي‌رود اما همان پرش‌هاي محتاطانه و قابل پيش‌بيني يك درام تاريخي هاليوودي چيزي است كه در اينجا با آن سر و كار داريم، نه آن بازي تب‌داري كه در «JFK» يا «نيكسون» جريان دارد. اجراهاي بالاتر از حد انتظار به ندرت در فيلم ديده مي‌شوند. استون بطور مشخص به داستان‌گويي آهسته و يكدست اعتقاد پيدا كرده و نشان‌مان مي‌دهد اسنودن چطور به آرامي به دولتي كه براي آن كار مي‌كرد بي‌اعتماد شده است.
هاليوود ريپورتر- استفن فاربر: بازيگران خوب زيادي در اين فيلم حضور دارند، اما تقريبا هيچ كدام از آن‌ها به جز گوردن- لويت فرصتي براي خودنمايي كاراكترهايشان بدست نياورده‌اند. بسياري از ساخته‌هاي قبلي استون، هرچه قدر كه ممكن بود او را افراطي نشان دهند، فرصتي را براي بازيگران پرانرژي‌اي همچون جيمز وودز، تامي لي جونز و وودي هرلسون فراهم كردند تا صحنه را در اوج سرگرم‌كننده بودن از آن خود كنند. مليسا لئو، تام ويلكينسون  و نيكلاس كيج چنان حضور كمرنگي در فيلم استون دارند كه به سختي مي‌شود حدس زد در نقش‌هاي ديگر خود موفق به دريافت جايزه شده‌اند. فيلمبردار اسكاري، آنتوني داد منتل (ميليونر زاغه نشين) چاشني تصاوير خيره كننده را به همه لوكيشن‌ها اضافه كرده است. كساني كه چيز زيادي از داستان اسنودن نمي‌دانند ممكن است اين فيلم را روشنگرانه بخوانند، اما «اسنودن» هرگز به  اوج احساسي كه لورا پويترس در فيلم خود با حضور اسنودن واقعي در مركز ماجرا به آن رسيد نزديك نمي‌‎‌شود.
ويسنا فولادي
نظرات
نظر خود را بنویسید:
عضویت در خبرنامه 7فاز

برای اطلاع از مطالب جدید 7فاز ایمیل خود را وارد نمایید.


مطالب مرتبط



































































































استفاده از تمامی مطالب 7فاز تنها با ذکر منبع و درج پیوند مجاز است.

طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی وبسایت توسط گروه ماز